Szczególnym obiektem zainteresowania była modyfikacja przez szczepienie, otrzymywanie włókien termoodpornych i trudnopalnych przede wszystkim z poliamidów aromatycznych, a w ostatnim okresie włókna poliakrylonitrylowe prekursorowe do karbonizacji i włókna o wysokiej higroskopijności. Do ważniejszych osiągnięć należy zaliczyć uzyskanie patentów na ciągłą syntezę aramidów, na otrzymywanie włókien poliakrylonitrylowych o wysokiej wytrzymałości i wysokim module oraz włókien wysokoporowatych. Jest autorem około 100 publikacji naukowych i współautorem jednego podręcznika. Wypromował 15 doktorów.

Sprawował liczne funkcje po Wydziałem. Był przewodniczącym Rady Naukowej Instytutu Włókien Chemicznych (1969–1992) oraz członkiem rad naukowych: Instytutu Włókiennictwa (1982–1989), Wojskowego Instytutu Chemii i Radiometrii (1972–1986), Centrum Badań Molekularnych i Makromolekularnych PAN (1987–1990), przewodniczącym Rady Programowej Kwartalnika „Włókna Chemiczne” i członkiem Rady Programowej miesięcznika „Polimery”.

Posiada liczne odznaczenia, m.in.