Dodatkowo misja wojskowa, która miała ukarać Fryzję za udzielenie poparcia Filipowi nie doszła do skutku ze względu na małą skuteczność wojsk podlegających Florisowi.
Od 1189 roku towarzyszył cesarzowi w III wyprawie krzyżowej. Zmarł podczas niej z powodu epidemii (prawdopodobnie malarii) 1 sierpnia 1190 roku w Antiochii. Został pochowany w tamtejszym kościele św. Piotra, niedaleko Fryderyka Barbarossy. Dwóch jego synów zostało hrabiami Holandii: Dirk VII w 1190 i Wilhelm I w 1202.
Małżeństwo i potomstwo Przed 28 września 1162 roku ożenił się z Adą z Huntington (ok. 1146 – zm. 11 stycznia po 1205), szkocką szlachcianką, siostrą królów Malcolma IV i Wilhelma I Lwa, a także córką Henryka Szkockiego, 3. earla Northumberland i hrabią Huntington oraz Ady z Wardenne. To przez to małżeństwo w herbie holenderskim pojawił się pochodzący ze Szkocji lew, a także obecne w kolejnych pokoleniach imię Wilhelm. Doczekali się dziesiątki dzieci: Ady (zm. po 1205), która w 1176 poślubiła Ottona I, margrabiego Brandenburgii; Małgorzatę (zm. po 1205), żonę hrabiego Kleve Dytryka III; Dirka (zm. 1203), następcę ojca na tronie od 1190 do 1203 jako Dirk VII; Wilhelma, następcę Dirka VII na tronie jako Wilhelm I; Florisa (zm. 1210), arcybiskupa Glasgow Baldwina (zm.