Ostatnie lata panowania Pod koniec lat 60. XVIII wieku wybuchł bunt przeciwko cesarzowi podniósł gubernator Damot – Fasil. Prawdopodobnie działał on jednak w prozumieniu z cesarzem, ponieważ Joasowi zależało w dalszym ciągu na osłabieniu władzy Mikaela Syula. Wojska cesarskie nie poszły na wyprawę przeciwko Fasilowi. Joas przekazał mu wiadomość, że zostanie nagrodzony za zabicie Syula. Wiadomość tę przechwyciła Myntyuab i przekazała Syulowi informacje na temat spisku. Wojska Fasila zostały pokonane, ale przedtem kilka oddziałów Joasa przybyło do obozu Fasila. Mikael Syul ostatecznie miał wszystkie argumenty przeciwko cesarzowi. Siódmego maja 1769 zwołał zgromadzenie najwyższych dostojników świeckich i duchownych. W czasie trwania obrad stolica kontrolowana była tylko i wyłącznie przez wojska Syula. Na otwarciu obrad oświadczył: Część możnowładców opowiadała się za uwięzieniem Joasa, ale ostatecznie uchwalono, że zasłużył na śmierć. Tydzień później wyrok wykonano. Cesarz został uduszony za pomocą szala.