Na dachach urządzono ogrody oraz tarasy z miejscami do wypoczynku. Budynek posiada żelbetową konstrukcje szkieletową wypełnioną bloczkami pumeksowymi. Po zamknięciu wystawy wbrew planom Scharouna budynek nie stał się domem mieszkalnym, lecz użytkowany był jako komercyjny hotel.
Dom dla osób samotnych i małżeństw bezdzietnych był realizacją wzbudzającą kontrowersje, gdyż był zarówno chwalony, jak i krytykowany (za formę, rozwiązania funkcjonalne oraz niedociągnięcia techniczne). Był pejoratywnie porównywany do parowca lub barki, czy określany jako "Damaszek", "Maroko" i "karykatura budowlana".
Po 1945 r. hotel, który nie doznał większych zniszczeń w czasie wojny dalej pełnił swoje funkcje noclegowe, później stał się ośrodkiem szkoleniowym Państwowej Inspekcji Pracy. W latach 90 wykonano generalny remont budynku. Obecnie budynek nadal używany jest jako hotel. Funkcjonuje pod przedwojenną nazwą Park Hotel.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Architektura modernizmu we Wrocławiu Kategoria:Hotele i budynki zakwaterowania turystycznego we Wrocławiu Kategoria:Zabytki modernizmu klasycznego Kategoria:Zabytkowe hotele we Wrocławiu Kategoria:Biskupin-Sępolno-Dąbie-Bartoszowice Kategoria:Deutscher Werkbund