Dom szeregowy przy ul. Tramwajowej 4–30 – zespół modernistycznych, które tworzą jeden budynek wielorodzinny i trzynaście szeregowych domów jednorodzinnych, wybudowany jako dom eksperymentalnego osiedla wystawy WUWA.
Zespół zabudowy szeregowej był jednym z budynków wzorcowego osiedla wystawy „Mieszkanie i Miejsce Pracy” zorganizowanej przez śląski oddział Werkbundu. Tworzy go czternaście połączonych ze sobą domów. W czasie wystawy domy otrzymały numery porządkowe od 9 do 22. Wypełnia prawie całą zachodnią pierzeję ulicy Tramwajowej. Powstawał w okresie od marca do czerwca 1929 r. Pierwszy dom w tym zespole zabudowy o numerze 9 to jednoklatkowy dom czynszowy zaprojektowany przez Emila Langego. Składa się z dwóch kubicznych części krytych płaskim dachem – trzy- i dwupiętrowej. Mieści łącznie osiem mieszkań. Konstrukcję jednoklatkowca tworzy żelbetowy szkielet wypełniony gazobetonowymi płytami typu Schima. Kolejne jedenaście budynków w szeregu to domy jednorodzinne o podobnej powierzchni, dwukondygnacyjne, podpiwniczone i kryte płaskim dachem. Posiadają też podobny układ wnętrz, na parterze znajduje się część dzienna z kuchnią, jadalnią i pokojem dziennym, natomiast na górze część nocna z sypialniami i łazienką. Domy nr 10–12 projektował Ludwig Moshamer.