Pod koniec 1919 Lewis powrócił do Europy. Zdobył tytuł mistrza Wielkiej Brytanii w wadze średniej w marcu 1920 oraz tytuł mistrza Europy w wadze półśredniej 9 czerwca 1920 w Londynie, po wygranej przed czasem z Johnnym Bashamem, którego pokonał w walce rewanżowej przez nokaut w 19. rundzie 19 listopada tego roku. Zrezygnował z tego pasa już w następnym miesiącu. 7 lutego 1921 w Madison Square Garden w Nowym Jorku spróbował odebrać tytuł mistrza świata w wadze półśredniej Brittonowi, ale przegrał z nim na punkty. 10 października 1921 Lewis został zawodowym mistrzem Europy w wadze średniej, po wygraniu przed czasem z Johnnym Bashamem.
11 maja 1922 w Londynie zmierzył się w walce o pas zawodowego mistrza wagi półciężkiej z Georges’em Carpentierem. Gdy w 1. rundzie chciał zwrócić uwagę sędziemu na nieczyste jego zdaniem zachowanie się Francuza w zwarciu, został znokautowany przez Carpentiera. Później Lewis pokonał w obronie pasa mistrza Europy w wadze średniej Rolanda Todda, ale przegrał z nim w rewanżu 15 lutego 1923. 3 lipca 1924 został mistrzem Europy wagi półśredniej po zwycięstwie nad Johnnym Brownem, ale utracił ten tytuł w następnej walce z Tommym Milliganem.