uprawiany jęczmień i pszenica dawały chleb w postaci placków. Wcześnie też nauczono się wykorzystywać bogactwo ziół oraz rozmaitość owoców (przede wszystkim figi, jabłka, pigwy)J. Pałęcka, O. Sobański: Musaka pod Akropolem, dz. cyt., s. 9, 32, 19–21, 75–77..
Dalszy rozwój kuchni greckiej związany był z bezpośrednim oddziaływaniem różnorodnych wpływów basenu wschodniego Śródziemnomorza, zwłaszcza z istotnym, wielowiekowym wpływem Cesarstwa Bizantyńskiego. Kuchnia bizantyjska, choć zasadniczo podobna do klasycznej, obejmowała już nowe składniki, wcześniej niedostępne, takie jak ikra z ryb czy gałka muszkatołowa, gdy w sztuce kulinarnej wykorzystywano uprzywilejowaną pozycję Konstantynopola w ówczesnym handlu przyprawami. Wiele jeszcze późniejszych potraw i dań pochodzi z kuchni osmańskiej i zdradza rodowód arabski, perski bądź turecki, m.in. musaka czy tzatziki. Również podobieństwo sposobu przyrządzania wielu potraw wynika z historycznych kontaktów oraz wpływów kuchni nie tylko tureckiej, ale i armeńskiej czy sąsiadujących krajów bałkańskichMaciej E. Halbański: Potrawy z różnych stron świata. Warszawa: Książka i Wiedza, 2000, s. 73..