Jako pierwszy polski historyk przeprowadził kwerendę w Filii Centralnego Państwowego Archiwum Historycznego Białoruskiej SRR w Grodnie (w drugiej połowie lat pięćdziesiątych) oraz Centralnym Państwowym Archiwum Historycznym Litewskiej SRR w Wilnie (w 1961). W archiwum grodzieńskim badał akta Kancelarii Gubernatora Grodzieńskiego, Grodzieńskiego Gubernialnego Zarządu Żandarmerii, Grodzieńskiego Gubernialnego Komitetu Statystycznego oraz Kancelarii Zarządzającego Obwodem Białostockim. W archiwum wileńskim zapoznał się z zespołami Kancelarii Wileńskiego Generał-Gubernatora, Wileńskiej Izby Sądowej oraz Prokuratora Wileńskiej Izby Sądowej. Przeprowadził również kwerendy w Centralnym Państwowym Archiwum Historycznym Białoruskiej SRR w Mińsku. Wyniki badań wykorzystywał w swoich publikacjach naukowych, z których znaczną część stanowiły pionierskie edycje źródłowe. Był członkiem Komisji Wydawnictw Źródłowych do Dziejów Polskiej Klasy Robotniczej przy Instytucie Historii PAN, a po śmierci prof. Natalii Gąsiorowskiej redaktorem serii wydawniczej Źródła do dziejów klasy robotniczej na ziemiach polskich.