Jan Dzwonek został ranny w rękę i udo, mimo to kontynuował walkę, a gdy jego samolot zaczął płonąć wyskoczył na spadochronie, dzięki czemu przeżył. W tym czasie ppor. Edward Kramarski otrzymał postrzał w tułów i głowę, w wyniku czego zmarł. Jego płonący samolot spadł na las pomiędzy wsiami Sędziejowice i Emilianów. Początkowo spoczywał w zbiorowej mogile na Cmentarzu Doły w Łodzi, ale dzięki staraniu Aeroklubu Łódzkiego został ekshumowany i pochowany w indywidualnym grobie. Edward Kramarski został pośmiertnie odznaczony Krzyżem WalecznychDz. U. RP nr. 5/47.
Przypisy
Bibliografia s. 89;
Andrzej Ruszkowski "Przyczynek do tragedii polskich lotników we wrześniu 1939 r. na Ziemi Sieradzkiej", portal wsi Miłkowice woj. wielkopolskie Karta poległego - Edward Kramarski, Bohaterowie 1939 Edward Kramarski w serwiskie Niebieska eskadra
Kategoria:Piłkarze Resovii Kategoria:Polscy piloci myśliwscy Kategoria:Podporucznicy lotnictwa II Rzeczypospolitej Kategoria:Polegli w kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Urodzeni w 1915 Kategoria:Zmarli w 1939 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Doły w Łodzi