Dla dobra swojej marki i przetrwania na beznadziejnym rynku firmy takie jak Procter and Gamble, General Foods i Unilever opracowały dziedzinę zarządzania marką. „System menedżera marek” odnosi się do rodzaju struktury organizacyjnej, w której marki lub produkty są przydzielane menedżerom, którzy są odpowiedzialni za ich wyniki.
Era zmian Od lat 50. do połowy lat 60. XX wieku coraz więcej firm zaczęło przyjmować menedżerów marek. Nagły wzrost gospodarczy, a następnie wzrost liczby klasy średniej i liczby urodzeń, zwiększył popyt na produkty na rynku. Spowodowało to stałą konkurencję między wieloma producentami, którzy mieli trudności z zauważeniem swoich produktów wśród istniejących już marek. Do roku 1967 84% dużych producentów dóbr konsumenckich miało menedżerów marek. Menedżerowie marek zaczęli być również nazywani „menedżerami produktu”, których jedynym priorytetem było nie tylko budowanie marki, ale także zwiększanie sprzedaży i marży zysku firmy. „Menedżer produktu to człowiek godziny w organizacjach marketingowych.... Współczesny marketing potrzebuje menedżera produktu” – zachwalał jeden artykuł z lat 60