organizacje partyjne w Syrii i Iraku zwalczały się odtąd, każda uznawała się za jedyną kontynuatorkę tradycji baasistowskich. Ar-Razzaz działał w zorganizowanej pod auspicjami irackiej partii Baas zbrojnej formacji palestyńskiej - Arabskim Froncie Wyzwolenia. W 1977 wszedł do Przywództwa Narodowego partii Baas w Iraku, jednak po dojściu do władzy Saddama Husajna stracił wpływy polityczne. Został umieszczony w areszcie domowym, którego nie opuścił do śmierci w 1984.
W 1967 w Bejrucie opublikował wspomnienia z czasów swojej działalności w Syrii, zatytułowane Al-Tadżribat al-Murra. Opisywał w nich wewnętrzne spory w partii Baas na tle religijnym, twierdząc, że w 1965 i na początku r. 1966 pełnię władzę w kraju stopniowo konsolidowali alawici, stopniowo eliminując wpływy sunnitów. Spory ideologiczne przedstawiał jako pozorną przyczynę rywalizacji wewnątrzpartyjnej, której używano, by nie przyznać się do rzeczywistej, religijno-etnicznej motywacji.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Moubayed S. M., Steel & Silk. Men and Women who shaped Syria 1900-2000, Cune Press, 9781885942418
Kategoria:Urodzeni w 1919 Kategoria:Zmarli w 1984 Kategoria:Politycy partii Baas (Syria) Kategoria:Iraccy politycy Kategoria:Jordańscy politycy Kategoria:Politycy partii Baas (Irak)