Gdy Gene Tunney zrezygnował w 1929 z tytułu zawodowego mistrza świata, do walki o ten pas zostali wyznaczeni czterej bokserzy: Jack Sharkey, Max Schmeling, Young Stribling i Uzcudun. 27 czerwca tego roku na Yankee Stadium Schmeling pokonał Uzcuduna na punkty (a następnie wygrał z Sharkeyem zostając nowym mistrzem świata). W 1930 Uzcudun wygrał ponownie z von Poratem, ale pokonał go niejednogłośnie Primo Carnera. W 1931 pokonał Maksa Baera, lecz przegrał z Tommym Loughranem. Następny rok nie był dla Uzcuduna udany, ponieważ pokonali go King Levinsky, Mickey Walker i Ernie Schaaf.
13 maja 1933 w Madrycie Uzcudun odzyskał tytuł mistrza Europy wygrywając z Pierre’em Charles’em z Belgii. 22 października tego roku w Rzymie spróbował zdobyć tytuł zawodowego mistrza świata wagi ciężkiej, ale obrońca pasa Primo Carnera pokonał go na punkty. Uzcudun utracił wówczas tytuł mistrza Europy. Później stoczył tylko trzy walki. W 1934 zremisował z Maksem Schmelingiem, a w 1935 najpierw z nim przegrał, a 13 grudnia w Madison Square Garden w Nowym Jorku znokautował go w 4. rundzie Joe Louis. Była to ostatnia walka bokserska Uzcuduna.