8 października 1886 został zobowiązany przez Czarkowską do objęcia i prowadzenia jej interesów. Tym samym Tadeusz Czarkowski-Golejewski został pierwszym ordynatem na zamku w Wysuczce. Na przełomie 1890/1891 remontował ruiny zamku wysuckiego. Od tego czasu gospodarstwem tamże zajmowała się jego matka, a w maju 1891 zamieszkała tam jego rodzina tj. żona Maria z Zaleskich oraz synowie Cyryl i Wiktor. Ponadto posiadał dobra Wołkowce, Piszczatyńce, Strzałkowce (nabył w 1885). W 1894 za sumę 300 tys. florenów nabył dobra Janówka i Zagrobela na zachodnich przedmieściach Tarnopola. Zamek na Wysuczce spłonął w pożarze w kwietniu 1899.
6 października 1881 zdał egzamin na studiach. Po dziesięciu latach służby rządowej w grudniu 1881 został zatrudniony w C. K. Namiestnictwie i znalazł się wtedy na pierwszym miejscu listy praktykantów konceptowych, tj. jako pierwszy przeznaczony do awansu na koncepistę (dzięki teściowi Filipowi Zaleskiemu uczyniono wtedy wyjątek przyjmując go po zdaniu drugie egzaminu na studiach, podczas gdy warunkiem przyjęcia na praktykanta konceptowego było zdanie trzech egzaminów). W Namiestnictwie został przydzielony do I biura, kierowanego przez Mandyczewskiego. W styczniu 1881 odwiedził Czarkowską w Paryżu, a 29 marca 1882 w Krakowie zdał trzeci egzamin na studiach.