Na podstawie rozprawy Średniowieczna annalistyka śląska, w 1966 roku odbył Colloquium na Wydziale Historyczno-Filozoficznym Uniwersytetu Wrocławskiego i otrzymał tytuł doktora habilitowanego. W 1978 roku otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego w dziedzinie nauk humanistycznych, tuż przed emeryturą – tytuł profesora zwyczajnego.

W 1968 roku, po śmierci prof. Karola Maleczyńskiego, objął funkcję kierownika Zakładu Nauk Pomocniczych Historii i Archiwistyki; w latach 1972–1975 pełnił funkcję prodziekana ds. dydaktycznych na Wydziale Historyczno-Filozoficznym Uniwersytetu Wrocławskiego, a w latach 1985–1987 był jego dziekanem. Był jednym z organizatorów związku zawodowego „Solidarność” na Uniwersytecie Wrocławskim i przewodniczącym jego Komisji Organizacyjnej na swym macierzystym wydziale. Jako zastępca sekretarza aktywnie działał we Wrocławskim Towarzystwie Naukowym, był członkiem Rady Archiwalnej Naczelnej Dyrekcji Archiwów Państwowych, działał we wrocławskim Oddziale Stowarzyszenia Bochniaków – Miłośników Ziemi Bocheńskiej. W latach 1978–1985 zasiadał w kolegium redakcyjnym „Śląskiego Kwartalnika Historycznego Sobótka”, w latach 1980–1991 był także redaktorem serii wydawniczej „Acta Universitatis Wratislaviensis”. mały|Grób prof. Wacława Korty na cmentarzu Świętej Rodziny we Wrocławiu Badał m.in.