Rzym Spośród Rzymian, najwięcej wspominał o Troglodytach Pliniusz Starszy (23–79 n.e.) w swojej Historii naturalnej. Jednakże w jego dziele „Troglodytami” są różne ludy na niskim stopniu ucywilizowania. W księdze II-giej wspomina o Berneics, jako o miejscowości troglodyckiej. A w księdze V-tej, że mieszkają oni tydzień drogi na północny wschód od Etiopów, od których pozyskuje się szmaragdy. Jednakże w księdze IV-tej wspomina o Troglodytach w odniesieniu do potomków Scytów.
Żydowski historyk Józef Flawiusz (37–94 n.e) w Dawnych dziejach Izraela (znanych również jako Starożytności żydowskie), wspomina o ziemiach Troglodytów przy wywodzie potomków Abrahama i jego drugiej żony – Ketury. Mieli mieć oni sześciu synów, a ci doczekali się wielu kolejnych. Następnie Abraham postanowił osiedlić zarówno synów, jak i wnuków w „koloniach”. Potomkowie ci opanować mieli w konsekwencji terytoria Troglodytów oraz krainę Arabia Felix.
W Kronice Hipolita Rzymskiego, Troglodyci zostali wywiedzeni od Puta, syna Chama, a wnuka Noego. Tłumaczyć to miało brak ich ucywilizowania (Cham z potomstwem miał zostać przeklęty przez swojego ojca).