Po wojnie 10 sierpnia 1946, w obliczu zagrożenia aresztowaniem wyjechała z Polski. 12 września tego roku została przyjęta do 2 Korpusu Polskiego we Włoszech i zweryfikowana w stopniu majora ze starszeństwem z 1 października 1944. Następnie przeniosła się do Wielkiej Brytanii i osiadła w Londynie. 15 października 1954 roku Prezydent RP August Zaleski powołał ją na członka drugiego składu Sądu Obywatelskiego w Londynie. 11 października 1955 została ministrem w pierwszym rządzie Antoniego Pająka władz RP na uchodźstwie. W 1957 ukazała się książka autorstwa Stanisławy Paleolog pt. The Women Police in Poland 1925–1939. Do końca życia pozostawała w stopniu podpułkownika.
Na skutek krwotoku śródmózgowego została sparaliżowana. Ostatnie 11 lat życia spędziła w szpitalu Penley, w którym zmarła 3 grudnia 1968. Pochowana na Southern Cemetery w Manchesterze (sekcja K, grób numer 450)Burial records, Manchester City Council..
Upamiętnienie W 2025 jej podobizna znalazła się na awersie Medalu Stulecia Służby Kobiet w Policji.
W 2026 jej imieniem nazwano rondo u zbiegu ulic Sołtysowskiej i Centralnej w krakowskiej Dzielnicy XIV Czyżyny.