Oboje wynajęli otoczony wysokim murem dom, który był rezydencją Theodore’a Robinsona, jednego z założycieli kolonii artystycznej w Giverny. Wokół domu założyli wystawny, kolorowy ogród, który służył jako inscenizacja dla wielu obrazów Frieseke. Na zewnątrz ich dom został namalowany w uderzająco jasne kolory, zaś okiennice na żółto-zielono. Ściany salonu miały barwy cytrynowo-żółte, natomiast kuchnia była ciemnoniebieska. Artysta miał też drugą pracownię, nad przepływającą przez miasto rzeką Epte, gdzie namalował wiele swoich plenerowych aktów. Frieseke uczynili Giverny swoim letnim domem na okres prawie piętnastu lat. Zaprzyjaźnili się z Monetem. Chociaż Monet był znany ze swej pogardy dla zagranicznych malarzy, tolerował Frieseke w dużej mierze dlatego, iż jego żona podzielała pasję twórcy Lilii wodnych do ogrodnictwa. To ogród francuski okresu impresjonizmu z pewnością zachęcił Frieseke do skupienia się na aktach umieszczanych w pstrokatym świetle słońca i kolorowych sceneriach z kobietami w ogrodach kwiatowych, dzięki którym stał się sławny.