Działał w Towarzystwo Ginekologicznym, od 1934 pełnił funkcję redaktora naczelnego czasopisma „Ginekologia Polska”. W 1936 uzyskał habilitację w zakresie położnictwa i ginekologii. Publikował w zakresie swojej specjalizacji lekarskiej. Od 26 czerwca 1929 był żonaty.

Po wybuchu II wojny światowej 1939 podczas kampanii wrześniowej był przydzielony i służył w Szpitalu Okręgowy Nr I przy Okręgu Korpusu Nr I w Warszawie. Po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez sowietów. Był przetrzymywany w obozie w Kozielsku. Wiosną 1940 został przetransportowany do Katynia i rozstrzelany przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Został pochowany na terenie obecnego Polskiego Cmentarza Wojennego w Katyniu, gdzie w 1943 jego ciało zidentyfikowano podczas ekshumacji prowadzonych przez Niemców pod numerem 3379. Przy zwłokach zostały odnalezione: list oraz pocztówka, którą nadała Stefania Zawodzińska.

Grób symboliczny znajduje się na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 64-3-23).