Od 1930 pełnił funkcję dyrektora szpitala ginekologicznego w ramach Ubezpieczalni Społecznej w Poznaniu. Od 1931 był właścicielem prywatnej kliniki ginekologiczno-położniczej początkowo przy ulicy Aleksandra Fredry 8, a później przy ulicy Fryderyka Chopina 4. Publikował w zakresie swojej specjalizacji lekarskiej (m.in. publikacja pt. Diagnostyka kiły w okresie ciąży, porodu i połogu). Od 1926 był członkiem zwyczajnym Wydziału Lekarskiego Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Zasiadał w zarządzie Okręgu Wielkopolskiego Polskiego Czerwonego Krzyża.
Wstąpił do Wojska Polskiego. Został awansowany do stopnia podporucznika w Korpusie Oficerów Sanitarnych Lekarzy ze starszeństwem z 1 czerwca 1919. W 1925 został absolwentem kursu oficerów rezerwy.
Siostrą Tadeusza Żuralskego była Irena (1891-1928, żona wiceprezydenta Bydgoszczy). Jego żoną była Jagna z domu Paul, z którą miał syna Marcina.
Po wybuchu II wojny światowej 1939 podczas kampanii wrześniowej był przydzielony i służył w Szpitalu Okręgowym Nr VII przy Okręgu Korpusu Nr VII w Poznaniu. Po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez sowietów. Był przetrzymywany w obozie w Kozielsku.