Jego zdanie podzieliła w pełni Alina Skibińska. Krytycznie do wspomnień Markiela odniósł się Paweł Styrna, który zwrócił uwagę na niechęć autora w stosunku do Kościoła katolickiego, II Rzeczypospolitej i elit oraz „nienawiść do społeczności, z której komunistyczny awans społeczny go wyrwał”Paweł Styrna, Wólka Okrąglik i Gniewczyna: wyjątki czy reguła?, w: Złote serca czy złote żniwa? Studia nad wojennymi losami Polaków i Żydów, red. nauk. Marek J. Chodakiewicz, Wojciech J. Muszyński, Warszawa: The Facto, 2011, s. 153..
Po opublikowaniu wspomnień Markiel stał się ofiarą agresji; jego dom został ostrzelany z broni myśliwskiejDariusz Jabłoński, Pokłosie to film prawdziwy, a nie antypolski, rozm. przepr. Paweł Smoleński, „Gazeta Wyborcza” z 20 listopada 2012..
Choć relacja Markiela nie wywołała publicznej debaty historyków zajmujących się Holocaustem, to była czytana i cytowana, m.in. przez Jana Tomasza Grossa (Złote żniwa. Rzecz o tym, co się działo na obrzeżach zagłady Żydów). Wspomnienia stały się szerzej znane po publikacji artykułu Cezarego Łazarewicza pt. Letnisko w domu śmierci na łamach tygodnika „Polityka” w grudniu 2010.