Równocześnie od początku lat 50. zaczęto w mieście organizować polski ośrodek duszpasterski. Początkowo msze św. odbywały się w prowizorycznej kaplicy urządzonej w baraku, a od 1955 roku w sali klubu parafialnego przy angielskim kościele św. Piotra. Powstało też Koło Rodzicielskie utrzymujące szkołę języka polskiego, a z pozyskanych prywatnych księgozbiorów zaczęto tworzyć bibliotekę. Brak było jednak jednostki nadrzędnej, koordynującej poszczególne działania i zrzeszającej wszystkich przebywających na tym terenie Polaków.
W 1961 roku powołano centralną organizację o nazwie „Polskie Koło Katolickie w Leamington Spa”, zwaną w skrócie PKK. W pierwszych latach poza działalnością religijną i kulturowo-społeczną skupiono się na zdobyciu środków na kupno obiektu i utworzeniu własnego ośrodka. Nastąpiło to w czerwcu 1968 roku, przy wydatnej pomocy ówczesnego proboszcza, ks. prałata Józefa Gołąba, który pożyczył zarządowi Koła swoje odszkodowanie, uzyskane od rządu zachodnioniemieckiego za lata spędzone w obozach koncentracyjnych.