Twórczość Al-Id Al Chalifa publikował swoje wiersze niemal wyłącznie w prasie, w pismach "Asz-Szihab", "Al-Basa'ir", "Wadi Mzab" i innych. Dopiero w 1967 część jego utworów została opublikowana w formie dywanu, za który otrzymał nagrodę Związku Pisarzy Algierii.
Tematyka utworów poety jest związana niemal w całości z polityką i bieżącymi problemami Algierii. Poeta zawierał w niej wezwania do wznoszenia meczetów, otwierania szkół, dbałości o język arabski. Domagał się wyzwolenia narodowego i oparcia życia w niepodległej Algierii na ściśle respektowanych zasadach islamu, głosił braterstwo wszystkich Algierczyków, w poetycki sposób wyrażał miłość do rodzinnego kraju. W jego dorobku są również teksty o wymowie antyfrancuskiej, zarzucające władzom kolonialnym składanie pustych obietnic poprawy sytuacji prawnej mieszkańców Algierii. Wzywał mężczyzn do kształcenia się i zdobywania wiedzy, kobiety zaś - do zachowania tradycyjnego ubioru (zasłony) i ograniczenia się do edukacji religijnej. Styl jego wierszy jest zwykle moralizatorski i dydaktyczny.