Dżurdżi Zajdan (ar. جورجي زيدان; ur. 14 grudnia 1861, zm. 21 lipca 1914) – egipski historyk, literaturoznawca, publicysta i pisarz pochodzenia libańskiego. Autor dwudziestu trzech powieści, w zdecydowanej większości historycznych, przeznaczonych dla szerokiego grona odbiorców, w których opisywał historię Arabów, mając na celu rozbudzanie arabskiego patriotyzmu. Był autorem pierwszej napisanej przez Araba historii literatury arabskiej opracowanej według współczesnej zachodnioeuropejskiej metodologii badawczej. Zajmował się również badaniami nad językiem i historią Arabów.
Życiorys Pochodził z Libanu, z rodziny prawosławnej. Studia medyczne rozpoczął na Uniwersytecie Amerykańskim w Bejrucie, po czym przeniósł się na Uniwersytet Kairski. Ostatecznie nie ukończył studiów, lecz zajął się publicystyką i twórczością literacką, które pasjonowały go od młodości. W Kairze założył pismo "Półksiężyc" (Al-Hilal) o profilu kulturalnym, publikujące przede wszystkim teksty o tematyce związanej z językiem i literaturą arabską oraz historią Arabów. Wiele z nich było jego własnego autorstwaJ. Bielawski, K. Skarżyńska-Bocheńska, J. Jasińska, Nowa i współczesna literatura arabska XIX i XX w. Literatura arabskiego Wschodu, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1978, s. 201..