za umiejętne dowodzenie brygadą i przejawianie w walkach męstwa i bohaterstwa 6 kwietnia 1945 otrzymał tytuł Bohatera Związku Radzieckiego. 11 lipca 1945 mianowany generałem majorem wojsk pancernych. Po wojnie był dowódcą pułku czołgów ciężkich w Zakarpackim Okręgu Wojskowym, zastępcą dowódcy brygady pancernej w Grupie Wojsk Radzieckich w Niemczech, zastępcą dowódcy dywizji zmechanizowanej w Białoruskim Okręgu Wojskowym. W latach 1950–1951 zastępca dowódcy korpusu strzeleckiego, w 1952 skończył wyższe kursy akademickie przy Wyższej Akademii Wojskowej. Od 1952 dowódca wojsk pancernych i zmechanizowanych 39 Armii Ogólnowojskowej, 1954−1955 pomocnik dowódcy 39 Armii Ogólnowojskowej ds. broni pancernej, od października 1955 w rezerwie.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (6 kwietnia 1945) Order Lenina (dwukrotnie - 6 kwietnia 1945 i 6 listopada 1947) Order Czerwonego Sztandaru (czterokrotnie - 15 stycznia 1942, 28 marca 1944, 3 listopada 1944 i 30 kwietnia 1954) Order Suworowa II klasy (17 maja 1944) Order Kutuzowa II klasy (21 maja 1945) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (11 marca 1985) Order Czerwonej Gwiazdy (30 marca 1943) Order Krzyża Grunwaldu III klasy (Polska, 1946) medale ZSRR oraz inne oznaczenia zagraniczne.
Bibliografia https://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=14626