Nad tarczą pięć hełmów z klejnotami w koronach: I na trzech piórach strusich łódź złota, II między trąbami bawolimi czerwonymi z pięcioma dzwoneczkami złotymi, lew siedzący na wprost złoty, w III między dwoma gałązkami zielonymi wiewiórka w lewo brązowa, w IV na trzech piórach strusich łódź złota, w V mąż w błękitnej szacie, w prawicy trzymający pół koła brązowego, w lewicy wzniesiony miecz srebrny. Labry z prawej czerwone, z lewej błękitne, podbite złotem. Całość na płaszczu gronostajowym czerwonym, po bokach związanym złotymi sznurami, zwieńczonym mitrą książęcą.
Opis powyższy pochodzi z oryginalnego dyplomu z roku 1837. Porównując go z opisem Ostrowskiego widać, że na środkowej tarczy i środkowym hełmie nie znajdowała się mitra, ale zwykła korona. Ostrowski błędnie opisał także klejnot z lisem (winna być wiewiórka). Ostrowski podał, że swoje informacje zaczerpnął m.in. z herbarza Siebmachera, gdzie istotnie odmalowano herb zgodnie z opisem Ostrowskiego.