W roku 1892 poślubiła irlandzkiego dziennikarza i prawnika Johna ChartresaGaetana Marrone, Paolo Puppa, Luca Somigli, Encyclopedia of Italian Literary Studies: A-J, Routledge, New York 2007, t. 1. s. 2012.. Następnie przez 18 lat mieszkała w Anglii i w Stanach Zjednoczonych, pisząc głównie po angielsku. Za największe osiągnięcie literackie w jej dorobku uchodzi na poły autobiograficzna historia rodzinna The Devourers (1910), będąca portretem matki, która poświęca się dla dobra córki, wybitnie utalentowanej skrzypaczki. Autorka rok później sama przetłumaczyła tę powieść na język włoski (I divoratori). O swojej córce, Vivien Chartres, która jako cudowne dziecko wcześnie zaczęła robić międzynarodową karierę, Vivanti pisała również wcześniej w opowiadaniu The true story of a Wunderkind. Dużą popularność zdobyły także Marion, artista di caffè-concerto z reminiscencjami jej doświadczeń teatralnych oraz Circe, w której nawiązała do głośnego naonczas procesu Marii Tarnowskiej oskarżonej o zamordowanie jednego ze swoich kochanków. Powieści Vivanti cieszyły się nie tylko dużym powodzeniem u czytelników i były tłumaczone na większość języków europejskich, ale także zbierały przychylne recenzje cenionych literatów.