Od sierpnia 1963 ponownie pracował jako dyrektor techniczny, najpierw we lwowskich Karpatach, a w sierpniu 1964 roku w klubie Zoria Ługańsk. W 1967 roku stał na czele Bukowyny Czerniowce. W 1968 roku prowadził zespół Politotdel Yangibozor z obwodu taszkenckiego. Zespołem opiekował się jeden z czołowych kołchozów Uzbekistanu, na czele którego stał etniczny Koreańczyk, dwukrotny Bohater Pracy Socjalistycznej Iwan Hwang. Trener zaprosił do zespołu kilku doświadczonych graczy, m.in. Kiriłła Doronina, Walerija Fadiejewa, Iwana Warłamowa. Jednak zespół nie miał zadania awansu i po zakończeniu sezonu trener powrócił do Ukrainy. Od początku sezonu 1969 trenował winnicki Łokomotyw, ale w czerwcu opuścił swoje stanowisko, a w sierpniu zaczął pełnić obowiązki dyrektora technicznego w czernihowskiej Desnie, a następnie przez dwa lata pracował na podobnym stanowisku w sumskim Spartaku, który potem zmienił nazwę na Frunzeneć. W latach 1974–1976 kierował chmielnickim zespołem, który nazywał się Dynamo, a potem Chwyla. Następnie powrócił do stolicy Ukrainy, gdzie w latach 1977-1979 pracował jako dyrektor szkoły piłki nożnej Dynamo Kijów.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Mykoła Kuzniecow · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.