Brał udział w obronie Leningradu, wiosną 1944 kierował jednym z oddziałów Wydziału Wywiadowczego Sztabu Floty Północnej, od maja 1944 do kwietnia 1945 dowodził 3 dywizjonem brygady kutrów torpedowych, później został szefem sztabu brygady kutrów torpedowych, brał udział w obronie obszarów podbiegunowych i w operacji petsamsko-kirkeneskiej. Szczególnie wyróżnił się podczas operacji petsamsko-kirkeneskiej w bitwie morskiej w nocy na 12 października 1944, gdy odparł atak konwoju wroga i zadał mu duże straty. Po wojnie kontynuował służbę we Flocie Północnej, w 1953 ukończył Wyższą Akademię Wojskową, następnie od grudnia 1953 do grudnia 1955 był komendantem wojskowej bazy morskiej w Lipawie, a od grudnia 1955 do listopada 1956 dowodził oddziałem okrętów specjalnego przeznaczenia Floty Bałtyckiej; w marcu-kwietniu 1956 kierował przerzuceniem tego oddziału z portu morskiego w Gdyni do portu w Aleksandrii (Egipt), później od czerwca do września 1956 zajmował się szkoleniem egipskich marynarzy. Od listopada 1956 do marca 1957 dowodził wojskową bazą morską w Świnoujściu, później wykładał w Wyższej Akademii Wojskowej, od września 1957 do lipca 1962 był szefem sztabu Floty Bałtyckiej w Bałtyjsku, następnie wykładał w Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego.