w USA z rąk metropolity Waszyngtonu, całej Ameryki i Kanady Teodozjusza (zwierzchnika Kościoła Prawosławnego w Ameryce).
Po powrocie do kraju, w latach 1989–1990 był namiestnikiem monasteru w JabłecznejS. Żeleźniakowicz, Istorija Jabłoczinskogo Swiato-Onufrijewskogo Monastyria, T. III. Warszawa: Warszawska Metropolia Prawosławna, 2006, oraz rektorem działającego tam Wyższego Prawosławnego Seminarium Duchownego. 18 grudnia 1990 r. w monasterze w Jabłecznej na ręce biskupa lubelskiego i chełmskiego Abla złożył śluby monastyczne małej schimy z imieniem Warsonofiusz, na cześć św. Warsonofiusza Wielkiego. W 1995 r. został podniesiony do godności ihumena, a 18 marca 2004 r. otrzymał godność archimandryty. W latach 1991–1998 był kapelanem Prawosławnego Domu Opieki „Betania” w Stanisławowie, a w latach 1992–1998 wikariuszem warszawskiej parafii katedralnej.
W 2001 r. uzyskał stopień doktora nauk teologicznych broniąc na Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie pracy dotyczącej dialogu Kościoła Prawosławnego z Kościołami Dochalcedońskimi. W latach 1998–2001 był prorektorem Prawosławnego Seminarium Duchownego w Warszawie, a do 2005 r. również jego wykładowcą. W latach 2001–2009 był proboszczem parafii pod wezwaniem św. Dymitra w Sakach oraz pierwszym przełożonym nowo powołanego monasteru św.