W księgach promocji z 1639 roku pojawia się imię i nazwisko Joannes Mulinowic, a w 1642 roku Johannes Mulinowicz wpisany jest jako bakałarz sztuk wyzwolonych.
Według pochodzącej z 1643 roku taksy podatkowej mieszczan krakowskich, kupiec Mulinowicz zapłacił 65 złotych podatku, co wskazywało na bardzo dużą zamożność tegoż podatnika. Taki stan rzeczy potwierdza jeszcze dokument z 1661, który informował o przejęciu własności przez wdowę po Janie Mulinowiczu podkrakowskiej wsi Wólka.
Nazwisko Brzmienie nazwiska Jana nie jest do końca pewne, przed laty stanowiąc zagadkę dla lokalnych mieszkańców. W momencie, kiedy zaczęto pisemnie dokumentować istnienie kolumny, nieodnawiane przez ponad dwieście lat litery na pomniku uległy już częściowemu wytarciu, które utrudniało dokładne rozczytanie nazwiska fundatora.
Poszukiwania w krakowskich źródłach archiwalnych nie dało jasnej, jednoznacznej odpowiedzi, która z form nazwiska jest poprawna, wobec czego wybrano formę Mulinowicz, we współczesnym brzmieniu.