Odzyskane szczęście (oryg. Возвращение Василия Бортникова) – radziecki melodramat z 1953 roku w reżyserii Wsiewołoda Pudowkina na podstawie powieści Galiny Nikołajewej pt. Żniwa.
Fabuła ZSRR po II wojnie światowej. Do rodzinnej wsi powraca po kilkuletniej rekonwalescencji frontowiec Wasilij Bortnikow. Przez kilka lat, z powodu kontuzji nie mógł dać o sobie żadnego znaku życia ukochanej żonie Awdotii. Ta, przekonana, że mąż nie żyje, pozostawiona sama sobie z małymi dziećmi zaczyna żyć z innym mężczyzną – Stiepanem, mechanikiem z pobliskiego kołchozu. Powrót Wasilija do normalnego życia nie jest łatwy. Przekonany o swoich prawach męża do Awdotii i ojca do ich dzieci grzecznie, ale stanowczo odprawia Stiepana. Ponownie, jak przed wojną, obejmuje funkcję przewodniczącego kołchozu. Rzuca się w wir pracy, poświęcając się jej zupełnie – dzięki swoim cechom charakteru, najgorszy kołchoz w okręgu szybko czyni jednym z przodujących. Wprowadza mechanizację na szeroką skalę, organizuje komórkę partyjną. Jednak jego życie osobiste, a zwłaszcza stosunki z żoną nie są już takie jak dawniej. Z czasem i te jednak powracają do normy.