Od 2005 był zatrudniony na stanowisku profesora na Akademii Świętokrzyskiej (przekształconej następnie w Uniwersytet Humanistyczno-Przyrodniczy Jana Kochanowskiego w Kielcach), gdzie kierował Instytutem Bibliotekoznawstwa i Dziennikarstwa na Wydziale Humanistycznym.
Należał do Polskiego Towarzystwa Bibliologicznego, w 2008 roku wybrano go na prezesa tej instytucji. Naukowo zajmował się przede wszystkim problemami związanymi z produkcją, rozpowszechnianiem i czytelnictwem książek w okresie tzw. „odwilży” (1953–1957). Jego zainteresowania badawcze obejmowały też politykę kulturalną tego okresu.
Pochowany na cmentarzu Stare Powązki w Warszawie (kwatera 186-5-20,21).
Wybrane publikacje Władza i wydawcy. Polityczne uwarunkowania produkcji książek w Polsce w latach 1944–1949, Warszawa: Biblioteka Narodowa. Instytut Książki i Czytelnictwa, 1993. Papierowa rewolucja. Oficjalny obieg książek w Polsce w latach 1948–1955, Warszawa: Biblioteka Narodowa. Instytut Książki i Czytelnictwa, 1999. . Zagadnienia wydawnicze i księgarskie, Warszawa: Wydawnictwo SBP, 2010. ISBN 9788361464563. Strategia agitatora : wokół polskiego wydania „Odwilży” Ilji Erenburga, Acta Universitatis Lodziensis. Folia Librorum 13, 2006, s. 123–143.