Pancerniki typu Royal Sovereign – seria ośmiu brytyjskich pancerników (przeddrednotów), zbudowanych na początku lat. 90. XIX wieku.
W skład serii wchodziło siedem okrętów, w których działa artylerii głównej były umieszczone w barbetach: „Royal Sovereign”, „Empress of India”, „Repulse”, „Ramillies”, „Resolution”, „Revenge” i „Royal Oak”. Ósmy okręt – „Hood” miał artylerię główną umieszczoną w wieżach.
W momencie wybudowania były to najsilniejsze pancerniki na świecie. Tylko jeden z nich – „Revenge” – wziął udział w walkach I wojny światowej.
Budowa Pancerniki typu Royal Sovereign zostały wybudowane na podstawie Naval Defense Act z 1889 roku, który zapewnił 21 milionów funtów na rozbudowę floty. Ich projekt powstał na podstawie doświadczeń z eksploatacji wcześniejszych pancerników wieżowych i niskiej wolnej burcie oraz pierwszych seryjnych przeddrednotów typu Admiral. Założenia nowego typu zostały wypracowane podczas spotkania Rady Admiralicji 17 sierpnia 1888 roku. Głównym propagatorem projektu był Dyrektor Konstrukcji Marynarki (DNC) William White. Nowe okręty miały mieć wyższe burty oraz powiększone rozmiary dla efektywnego użycia uzbrojenia podczas złych warunków pogodowych.