1565 r., kiedy to ukształtował się w przybliżeniu obecny układ pałacu – skonstruowano trzecie skrzydło oraz ścianę z portalem bramnym, do skrzydła średniowiecznego dobudowano krużganki, elewacje ozdobiono sgrafittem, a na dziedzińcu posadowiono wieżę schodową. W XVII w. od strony południowo-wschodniej dobudowano cztery przypory oraz mur oporowy.
Po śmierci Marii Cathariny Freiin von Bibran z domu von Czettritz w 1718 r. obiekt nabył Christian von Kluge. W latach 30. XVIII w. dokonał on przebudowy pałacu w stylu barokowym, usuwając renesansowe szczyty, wymieniając dach na mansardowy, konstruując późnobarokowy portal balkonowy w miejsce renesansowego oraz budując salę balową. W tym okresie powstała ponadto pałacowa oficyna, a na południowy zachód od budowli założono park.
W kolejnych latach pałac często zmieniał właścicieli. W 1830 r. należał do barona Carla von Richthofena, zaś w latach 1920–1933 do berlińskiej rodziny Aufrichtów. W początkach XX w. przeprowadzono ostatnią większą przebudowę pałacu, likwidując jego obronny sztafaż (przypory, mur oporowy i fosę) oraz konstruując neobarokową artykulację elewacji. Ostatnim niemieckim właścicielem majątku był do 1945 r. Robert Kriebe.