gdzie: – odporność na pękanie przy zginaniu będąca polem powierzchni pod krzywą ugięcia belki w przedziale do J. Karwacki: Beton zbrojony włóknem stalowym, Bautech, Warszawa 1996., – szerokość próbki w kształcie graniastosłupa o przekroju kwadratowym, – wysokość próbki w kształcie graniastosłupa o przekroju kwadratowym, – rozpiętość próbki w kształcie graniastosłupa o przekroju kwadratowym.
Badanie wytrzymałościowe jest stosunkowo łatwe do wykonania, lecz jest obarczone pewnymi nieścisłościami, zależnymi między innymi od wymiarów próbki czy wyznaczeniem granicznego punktu ugięcia belki. Badanie należy przerwać w chwili osiągnięcia przez próbkę wartości co oznacza, że moment pojawienia się pierwszej rysy nie jest poddany dalszym obserwacjom.
Norma amerykańska badanie wytrzymałościowe określa, jako wytrzymałość do momentu pojawienia się pierwszej rysy. Jest to moment, w którym krzywa zależności obciążenie – odkształcenie odchyla się od linii prostej. Wartość, która charakteryzuje wielkość odporności na pękanie jest stosunek pochłoniętej energii dla danego odkształcenia do energii wykorzystanej w celu pojawienia się pierwszej rysy, będący wskaźnikiem tej odporności. Wskaźnik odporności na pękanie mówi, w jakim stopniu różni się od ciała idealnie sprężysto – plastycznego mieszanka betonowa modyfikowana włóknami.