Pojęcie wspólnej przestrzeni jest silnie związane z pracą Hansa Mondermana, który twierdził, że tworzenie przestrzeni o większym stopniu niepewności zachowań pozostałych uczestników ruchu (wzrost ryzyka), wprowadzaniu sytuacji, w której nie ma pewności co do tego, kto ma pierwszeństwo, spowoduje, że u wszystkich uczestników ruchu obniży się skłonność do podejmowania ryzykownych działań (zadziała zjawisko znane z efektu Peltzmana).
Rozwiązanie to jest jednak krytykowane przez część organizacji reprezentujących interesy osób niewidomych i niedowidzących, z wadami wzroku oraz osób głuchych, które podkreślają znaczenie czytelnej separacji poszczególnych uczestników ruchu (pieszych i pojazdów) dla pieszych z dysfunkcją narządów wzroku lub słuchu. W celu ułatwienia poruszania się osób niewidomych lub niedowidzących stosuje się specjalne oznaczenia nawierzchni (prowadnice w postaci rowków, guzki).
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Uspokojenie ruchu