Onoszkę kaplica, istniejąca do 1913, stanowiła wówczas jedyną świątynię katolicką w promieniu ponad 25 wiorst. Centrum majątku stanowił Gródek (Horodek), ponad 30 rodzin zamieszkiwało także Popławszczyznę. Przed śmiercią księdza, według spisu z 1843 w Popławszczyźnie mieszkało dziesięć rodzin Onoszków, a gospodarstw domowych było 25.
Fundator, mając na celu podniesienie i podtrzymanie statusu zubożałej szlachty oraz zapewnienie jej oświaty, zastrzegł w testamencie, że w osadach tych nigdy nie wolno otworzyć karczmy, natomiast obowiązkowo powinna być szkoła. Na oświatę szlachty popławskiej pozostawił kapitał wynoszący 12 tysięcy rubli. Mimo podeszłego wieku ks. Onoszko brał aktywny udział w życiu miejscowej społeczności katolickiej. Uczestniczył w posiedzeniach Mohylewskiej Kapituły Archikatedralnej. Z wynagrodzenia otrzymywanego z tytułu pełnienia funkcji prałata ofiarowywał corocznie sumę trzydziestu rubli srebrem na utrzymanie orkiestry w bazylice archikatedralnej.
Ks. Onoszko zmarł w swoim majątku 1 października 1848 w wieku 83 lat. Prawie 30 lat po jego śmierci ufundowano na cmentarzu w Popławszczyźnie, należącej wówczas do Mateusza Onoszko, zachowany do czasów współczesnych nagrobek granitowy.