Jan Onoszko (ur. ok. 1765Wiek księdza (51 lat) podany w spisie kapłanów w Kalendarzu Liturgicznym dla diecezji mohylewskiej na rok 1820 sugeruje datę urodzenia 1768 lub 1769 (Directorium officii divini et missarum generale pro utroqume Clero Archidioecesis Mohileviensis in annum Dni MDCCCXX. Auctoritate et mandato illustrissimi, excellentissimi ac reverendissimi Domini Domini Stanislai Siestrzencewicz a Bohusz metropolitani archiepiscopi Mohileviensis. Mohileviae, typis Palatii Metropolitani Rom: Catholici) w Popławszczyźnie, zm. 1 października 1848 tamże) – kapłan katolicki, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, rektor Seminarium Głównego w Warszawie, działacz społeczny.
Życiorys Urodził się na Mohylewszczyźnie (obecnie Białoruś), jako jeden z pięciu synów Ambrożego Onoszko h. Jacyna; potomek rycerza Onoszki i Anny, córki kniazia Jerzego Czetwertyńskiego. Początkowo uczył się w domu i uczęszczał do szkoły jezuitów w Mohylewie. Po ukończeniu klasy V (retoryki) kontynuował siedmioletnie studia w kolegium jezuitów w Połocku. Następnie zdał egzamin publiczny z zakresu teologii (Actus Magnus ex universa teologia). W 1799 uzyskał święcenia kapłańskie. Będąc członkiem kapituły katedralnej w Łucku, mianowany został kanonikiem;