Później Isaksson nie odnosił już znaczących międzynarodowych sukcesów. Nie zaliczył żadnej wysokości na Halowych Mistrzostwach Europy w 1973 w Rotterdamie. Na Halowych Mistrzostwach Europy w 1974 w Göteborgu zajął 11. miejsce, a na rozgrywanych w tym samym roku Mistrzostwach Europy na otwartym stadionie w Rzymie był szósty. Zajął 8. miejsce na Halowych Mistrzostwach Europy w 1975 w Katowicach i 9. miejsce na Halowych Mistrzostwach Europy w 1976 w Monachium. Na Igrzyskach Olimpijskich w 1976 w Montrealu zakwalifikował się do finału, jednak nie zaliczył w nim żadnej wysokości. Zajął 9. miejsce na Halowych Mistrzostwach Europy w 1978 w Mediolanie. Wystąpił jeszcze na Mistrzostwach Europy w 1982 w Atenach, ale odpadł w eliminacjach.
Czternaście razy poprawiał rekord Szwecji w skoku o tyczce, doprowadzając go do wyniku 5,59 m (23 maja 1972 w El Paso, ten wynik nie został uznany za rekord świata).
Był mistrzem Szwecji w latach 1968–1971, 1973-1975 i 1977-1979, a w hali w latach 1967–1970, 1973, 1978, 1985 i 1986.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Szwedzcy olimpijczycy Kategoria:Szwedzcy skoczkowie o tyczce Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1968 Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1972 Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1976 Kategoria:Urodzeni w 1948