W 1945 roku objął funkcję szefa Pomorskiej Dyrekcji Okręgowej Polskiego Radia, a w 1947 roku został zastępcą dyrektora naczelnego Przedsiębiorstwa Państwowego „Film Polski”. Z tego stanowiska został zwolniony po fiasku realizacji filmu Ślepy tor (wg Jerzego Kawalerowicza Kański został wówczas zesłany do obozu pracy w kamieniołomach). Przed śmiercią wyreżyserował jeszcze (wraz z Aldo Vergano) film Czarci żleb, za który w 1950 roku otrzymał Państwową Nagrodę Artystyczną II stopnia (zespołową) w dziale kinematografii za realizację.
Oprócz pracy filmowca zajmował się również tłumaczeniami, pisał także słuchowiska radiowe i sztuki teatralne (S.O.S.).
Zmarł w Warszawie, pochowany 8 sierpnia 1950 roku na cmentarzu Bródnowskim (kwatera 11E-2-22).
Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (18 stycznia 1946) „w uznaniu zasług, położonych w dziedzinie odbudowy Polskiego Radia w m. Łodzi i Bydgoszczy” - jako Hertman-Kański Tadeusz arch.