Monaster Wojewody Radu – prawosławny męski klasztor w Bukareszcie, wzniesiony w XVI w. przez hospodara wołoskiego Aleksandra II Mirczę i jego żonę Katarzynę.
Monaster został ufundowany przez hospodara wołoskiego Aleksandra II Mirczę i jego małżonkę Katarzynę, jako wotum dziękczynne za zwycięstwo nad Vintilą, w II poł. XVI w. W kompleksie klasztornym powstała cerkiew Trójcy Świętej. Krótko po zakończeniu prac budowlanych monaster został, podobnie jak całe miasto, zajęty i zniszczony przez Turków. Po wygranej wojsk Michała Walecznego w bitwie w wąwozie Călugăreni Sinan Pasza wycofał się do klasztoru i ufortyfikował go, jednak po przegranej pod Târgoviște wycofał się, niszcząc obiekt. Mnisi schronili się w monasterze Wojewody Michała w BukareszcieIstoricul mănăstirii.
Odbudową monasteru zajął się na początku XVII w. wojewoda Radu Mihnea, od 1611 hospodar wołoski; niektóre zabudowania klasztorne zostały zrekonstruowane, inne zaś - wzniesione od podstaw. Wzorem dla głównej cerkwi monasterskiej była cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej w Curtea de Argeș. Od jego imienia wywodzi się popularna nazwa klasztoru. Prace przy cerkwiach klasztornych kontynuował jego syn i następca Aleksander Dziecię.