thumb|Dekanat kolski z podziałem na parafie
Dekanat kolski – jeden z 33 dekanatów rzymskokatolickiej diecezji włocławskiej. Powołany po raz pierwszy w 1818 r., zlikwidowany w 1994 r., ponownie przywrócony do istnienia 2 lutego 2015 r.
Historia W okresie przedrozbiorowym ziemia kolska administracyjnie należała do archidiecezji gnieźnieńskiej. Północna część obszaru była przyporządkowana do dekanatu sompoleńskiego, południowa do dekanatu konińskiego, a wschodnia do dekanatu kłodawskiego. Taki stan rzeczy utrzymał się do 30 czerwca 1818 r., kiedy to na mocy bulli Ex imposita Nobis papieża Piusa VII utworzono diecezję kujawsko-kaliską. W jej skład włączono parafie ziemi kolskiej, które stały się częścią Królestwa Polskiego.
Diecezja kujawsko-kaliska dzieliła się na trzy oficjały – włocławski, kaliski i piotrkowski. W 1818 r. w oficjale generalnym kaliskim utworzono dekanat kolski, do którego początkowo należało dziewięć parafii: Koło, Białków, Brudzew, Dęby Szlacheckie, Dobrów, Janiszew, Krzymów, Kościelec (złączona unią personalną z parafią Koło) i Osiek Wielki z filią w Dębnie Królewskim. Pierwszym dziekanem kolskim był ks. Marcin Szremowicz. Przed 1825 r. do dekanatu włączono także parafie: Kramsk, Wyszyna i Tuliszków (do 1825 r.). Po 1830 r. w dekanacie była także parafiia Russocice.