Hydacjusz zmarł najprawdopodobniej w 468 roku, gdyż w okolicach tego roku urywa się jego kronika.
Kronika Hydacjusza Kronika Hydacjusza była w pewnym sensie kontynuacją pracy Hieronima, który z kolei opierał się w swojej pracy na dorobku Euzebiusza z Cezarei. Na wstępie do swojej kroniki Hydacjusz wspomina o Hieronimie i jego pracy i zaczyna od opisu wydarzeń z 379 roku. Wiadomo, że miał dostęp do wielu innych źródeł i często z nich korzystał. Używał czterech różnych systemów chronologicznych. Z tego powodu poprawne umiejscowienie opisanych wydarzeń według współczesnej chronologii nie jest łatwe. Lata do 427 roku są opisane pobieżnie i Hydacjusz wspomina tylko niektóre wydarzenia, jak np. wkroczenie w 411 roku na Półwysep Iberyjski plemion Alanów, Swebów i Wandalów oraz ich wojny z Wizygotami (416-418).
Od 427 roku zaczyna relacjonować wydarzenia mu współczesne, był zresztą świadkiem niektórych z nich. Dzięki temu są one opisane obszernie i zawierają często o wiele więcej informacji niż typowe kroniki.