zawiera 21 pieśni; drugie: Kraków, Marcin Horteryn, 1617; trzecie: Wilno, Leon Mamonicz, po 1609, a przed 1627 rokiemWiesław Wydra: Pieśni nabożne (...) z krakowskiej oficyny Antoniego Wosińskiego (1627), Poznańskie Studia Polonistyczne, Seria Literacka 19 (39), s. 329.. Podejrzewa się, iż pierwszy, nieznany druk Pieśni postnych starożytnych, zawierający jedynie dziesięć pieśni pasyjnych, mógł się ukazać w końcu XVI wieku. W kolejnych edycjach dodawano inne utwory – stąd zamieszczone w tytule wydania Sternackiego słowa: „Z przyczynieniem piosnek wyrobione”W. Wydra, O nieznanej trzeciej edycji „Pieśni postnych starożytnych” i nieznanym kalendarzu Andrzeja Rymszy, „Slavia Occidcntalis” 55 (1998), s. 142..
Unikatowy egzemplarz najstarszego znanego wydania Sebastiana Sternackiego przechowywany jest w Bibliotece Kórnickiej PAN. W roku 1978 nakładem wydawnictwa Instytut Wydawniczy PAX ukazał się reprint Pieśni. Wersję elektroniczną udostępnia Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa.