Ananiasz Dubnicki (ros. Анания Дубницкий; ur. w Kozłowce w guberni połtawskiej, zm. 1 czerwca 1938) – duchowny Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego pochodzenia ukraińskiego, święty nowomęczennik.
Życiorys Był synem kapłana prawosławnego Gerwasija Dorofiejewicza Dubnickiego i jego żony, matuszki Jewfrosiniji. Był jednym z siedmiorga dzieci. Ukończył szkołę duchowną w Łubniach, a następnie seminarium duchowne w Kijowie. Następnie ożenił się z Marią Kuźmenko i jako mężczyzna żonaty przyjął w 1910 święcenia kapłańskie, po czym został proboszczem parafii Opieki Matki Bożej w Starym (powiat zołotonoski guberni połtawskiej, eparchia połtawska). Miał pięcioro dzieciСвященномученик Анания Дубницкий: Я страдаю за веру и должен пострадать за нее до конца.
W 1929 rodzina duchownego została wypędzona z domu i pozbawiona całego majątku podczas kampanii „rozkułaczania”. Utrzymanie zapewniali jej od tej pory parafianie. Cerkiew we wsi została zamknięta. Duchowny odmówił rezygnacji ze święceń kapłańskich. W 1929 został po raz pierwszy aresztowany za niepłacenie podatków, jakimi obłożone było duchowieństwo. Skazany na dwa lata robót przymusowych, odbył całość wyroku. W 1932 został aresztowany ponownie i oskarżony o nielegalne wykonywanie praktyki lekarskiej.