Sam Simonow – autor pierwowzoru literackiego – wyznał po latach, że pisząc ostatnią część swojej trylogii – Ostatnie lato, wydanej w 1971 roku, w opisie sylwetki Sierpilina inspirował się rolą Papanowa w ekranizacji pierwszej części z 1964 roku. Film był pierwszą znaczącą rolą w karierze Kiriłła ŁawrowaBauman, Jurieniew..., s. 151
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Plakat do filmu
Żywi i martwi w portalu "Kinopoisk" (ros.) Żywi i martwi w portalu "Kino-Tieatr" (ros.)
Kategoria:Filmy w reżyserii Aleksandra Stolpera Kategoria:Radzieckie filmy z 1964 roku Kategoria:Radzieckie filmy o II wojnie światowej Kategoria:Radzieckie adaptacje filmowe