Izydor Edward Chrząszcz (ur. 1 listopada 1898 w Busku, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – polski nauczyciel, historyk, badacz dziejów stosunków polsko-kozackich, kapitan piechoty rezerwy Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Józefa i Joanny z Młotów, urodzony 1 listopada 1898 w Busku, w ówczesnym powiecie kamioneckim Królestwa Galicji i Lodomerii.
W latach 1916–1918 w armii austriackiej, a od 1918 w Armii Polskiej we Francji. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej w szeregach 54 pułku piechoty. Do 27 maja 1920 dowodził 10 kompanią. Został ranny i odznaczony Krzyżem Walecznych. Na początku 1922 został zdemobilizowany i przydzielony w rezerwie do 54 pp w Tarnopolu. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Gródek Jagielloński i posiadał przydział do 6 pułku strzelców podhalańskich w Samborze. Na stopień kapitana rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 175. lokatą w korpusie oficerów piechoty.