Od 1927 do 1932 pracował w bibliotece Towarzystwa Naukowego im. T. Szewczenki we Lwowie, od 1932 był członkiem tego towarzystwa, do 1939 opublikował wiele krótszych artykułów poświęconych historii Ukrainy na łamach prasy i periodyków naukowych polskich i ukraińskojęzycznych. W latach 1937–1938 wykładał historię na Ukraińskim Uniwersytecie Robotniczym Towarzystwa „Siła” we Lwowie.
Po wybuchu II wojny światowej pracował krótko na Uniwersytecie Lwowskim, ale już na początku 1940 wyjechał do Krakowa. W latach 1941–1942 przebywał w Kijowie, gdzie od października 1941 do lutego 1942 był dyrektorem Instytutu Historii Ukraińskiej Akademii Nauk. Od lutego 1942 ponownie zamieszkał we Lwowie, pracował tam jako nauczyciel w Ukraińskim Gimnazjum Państwowym (1943–1944) i Greckokatolickiej Akademii Teologicznej (1944). w lipcu 1944 wyjechał do Pragi. Po II wojnie światowej zamieszkał w Niemczech, w latach 1946–1948 był wykładowcą Wolnego Uniwersytetu Ukraińskiego w Monachium. W 1949 wyjechał na stałe do USA, mieszkał m.in. w Nowym Jorku, Bostonie i w ostatnim okresie życia w Akron. Wykładał historię Rosji, uczył rosyjskiego, ukraińskiego, polskiego i niemieckiego, m.in. w kilku uniwersytetach stanowych i college’ach, m.in. University of Akron.