Dzikie łabędzie () – baśń literacka autorstwa Hansa Christiana Andersena, wydana po raz pierwszy w 1838 roku.
W baśni powraca motyw wiary w Boga i siły miłości rodzeństwa, które mogą przełamać zły los.
Publikacja Baśń literacka Hansa Christiana Andersena o Dzikich łabędziach została po raz pierwszy opublikowana w Kopenhadze 2 października 1838 roku przez wydawnictwo C.A. Reitzel w antologii Baśnie opowiedziane dzieciom. Nowy zbiór. Zeszyt pierwszy. 1838 (). W wyborze znalazły się oprócz Dzikich łabędzi: Dzielny ołowiany żołnierz i Stokrotka. Za życia Andersena utwór był wznawiany w 1849 roku i 1862 roku.
Polskie przekłady Baśń była szereg razy tłumaczona na język polski. Znalazła się w wydanych w Polsce wyborach baśni Andersena: 1890 – Dzikie łabędzie: 1892 – Dzikie łabędzie: anonimowe tłumaczenie, wydane w Warszawie w zbiorze Bajki i opowiadania 1900 – Dzikie łabędzie: 1924 – Dzikie łabędzie, w tłum. Janiny Colonna-Walewskiej, Baśnie Andersena dla dzieci, Warszawa 1929 – Dzikie łabędzie – przekład Franciszka Mirandoli 1931 – Dzikie łabędzie, tłum. Stefania Beylin w Zbiorowym wydaniu baśni Andersena 1938 – Dzikie łabędzie: 1938 – Dzikie łabędzie: 1946 – Dzikie łabędzie, 2006 – Dzikie łabędzie w tłum. z duńskiego Bogusławy Sochańskiej, Baśnie i opowieści. T.