Obiekt powstał w latach 1925–1926. Do użytku oddano ją dnia 27 sierpnia 1926 roku. W czasie II wojny światowej armia niemiecka wysadziła mosty nad kanałem elektrowni. W wyniku wysadzenia uszkodzono ścianę czołową elektrowni, a woda zalała halę maszyn. Budynek wyremontowano i uruchomiono ponownie w 1946 r.

Przekształcenie środowiska Poniżej zbiornika Krzynia i zamykającej go zapory powstało zjawisko wyboju miejscowego, będącego skutkiem przewagi potencjału energetycznego rzeki na tym odcinku nad transportowanym materiałem oraz spiętrzenia przepływającej wody przez urządzenia energetyczne. Próby technicznego rozproszenia energii nie przynoszą rezultatu, bowiem stopniowo wybój miejscowy rozrasta się w dół rzeki. Efektem takiego stanu jest pogłębienie koryta rzeki i jego wcięcie w powierzchnię równiny zalewowej.

Erozja zbocza wypełnionej przez jezioro doliny jest znacznie ograniczona. Większe znaczenie w przekształcaniu terenu ma akumulacja osadów. W górnych, płytkich partiach jeziora obserwuje się szybkie pokrycie powierzchni dawnej równiny zalewowej osadami niesionymi przez rzekę. Wypłycenia te są w większości zdominowane przez roślinność. W dolnej partii zbiornika, gdzie głębokość była mniejsza od 0,5 m, powstała wyspa.